Սոցիալական ցա՞նց, թե՞ “անթերի” սկրիպտ – մաս 1

Ինտերնետ օգտվողների կողմից օրեցօր աճող պահանջարկ ունեցող սոցիալական ցանցերն այնքան մեծ տարածում են արդեն գտել, որ շատ-շատերը երազում են ունենալ իրենց սեփական սոցիալական ցանցը… Դու նույնպես… Չէ՞…

Եվ ահա այդ շատ ցանկացողների համար էլ ստեղված է մի համակարգ (այսուհետ կանվանեմ սկրիպտ), որը կոչվում է InstantCMS: Գուցե շատերին անունը ոչինչ չասեց, բայց որոշներին հաստատ ծանոթ սկրիպտ է: Փորձեմ այսօր անդրադառնալ այս սկրիպտի թերություններին:

ՆԱԽԱՀԱՐՁԱԿՈՒՄ

Ահա գտել եմ այդ սկրիպտով աշխատող ինչ-որ կայք, որի բախտը ցավոք չի բերել: Հիմա կփորձենք ստուգել…

Առաջինը, որ աչքի ընկավ, Ադմինիստրացիոն բաժնի ակներև տեղադրություն էր` http://badsite.com/admin : Ոնց էլ չլինի, եթե ուրիշ բան չգտնեմ, էտ հաստատ ասելու բանա… Ու քանի գնում ավելի էր ձգում ինձ սկրպիտը…

Գուգլն ինձ ասաց, որ սկրիպտի պաշտոնական սայթը instantcms.ru-ն էր… Ես էլ գնացի ու … 2 Մեգաբիթանոց կապս սկրիպտը շատ արագ տեղավորեց համակարգչիս կոշտ սկավառակի ամենաակնառու տեղը` ուղիղ էկրանիս… Continue Reading..

Ափսոս…

Էնքան դժվար ա…Երբ սպասում էիր ինչ-որ արտառոց մի բանի, բայց պարզվում ա, որ նորից նույնն ա` նորից նույն անտարբերությունն եմ զգում, նույն անզգացմունքայնությունը, նույն սառնությունը…Գուցե ես եմ էդպիսին, գուցե իրոք շուտ եմ հոգնում ամեն ինչից ու բոլորից: Ուզում եմ համոզված լինել, որ ամեն ինչի մեղավորը ես եմ, ու եթե պիտի ինչ-որ մեկը պատճառ հանդիսանա այս բաժանման, էս անգամ թող ես լինեմ: Սիրտս գուցե հանգիստ լինի էս անգամ, եթե իմանամ, որ ինձ չեն լքել, այլ ես եմ լքել:

Ես վատն եմ… Գիտեմ…

Բոլորն էլ ինչ-որ մեկի համար վատն են լինում, ու թող ես վատը լինեմ քեզ համար: Գիտես… Կներես, բայց ես չեմ ափսոսում: Առաջին անգամ կյանքիս մեջ, բաժանումից հետո ես ուրախ եմ: Իզուր չեն ընկերներս զարմանում, երբ ժպիտը դեմքիս ասում եմ “Բաժանվեցինք…”: Ինչո՞ւ են բոլորը սպասում, որ ես պիտի միշտ տխուր լինեմ:

Ես ինձ էնքան հանգիստ ու լավ եմ զգում հիմա: Սրտիս վրայից ծանր բեռն ընկավ վերջապես, վեր-ջա-պես…

Ների’ր ինձ, Աստված…

Պատմական ակնարկ իմ ինտերնետիզացման մասին

Բոլորն էլ ինչ-որ բանից սկսում են ինտերնետի հետ իրենց ծանոթությունը: Այսօրվա օգտվողների համար սկիզբն արդեն դրված է. օդնոկլասնիկը չի թողնի, որ դուք ապրեք առանց ինտերնետի հետ ծանոթանալու: Իսկ 2001-ին, երբ ես 8-րդ դասարանում էի, ոչ մի օդնոկլասնիկ էլ չկար:

Դպրոցը նոր համակարգիչներ էր ստացել, և վերջապես ազատվել էինք սովետական БК համակարգիչներից: Մենք իհարկե առաջինը չէինք, որ օգտվում էինք այդ համակարգիչներից, բայց մեզանից տարիքով մեծերից ընդհամենը մի քանիսն էին հետաքրքրվում դրանցով:

Երբ հերթը հասավ մեր դասարանին, ես անտարբեր չմնացի: Ու երբ մեր կենսաբանության դասատուն ասում էր “Հեսա կգնաք ձեր չոր թվերով կապրեք”, ես միևնույն է համոզված էի, որ իմ թվերը չոր չեն լինի: :) Continue Reading..

Բացահայտում, որ դեռ չեմ ասի…

Բարև հարգելի ռադիոունկդնիրներ… մթուուու… ինչեր եմ ասում…Բարև սիրելի ընթերցողներ, երկար բարակ չգրեմ, պրոստԸ ասեմ, որ ԱՉՔԻՍ ես տեղն եմ բերել թե են ԴՈՐԻԱՆԸ ով ա: Ու ինչպես կյանքում շատ հաճախ պատահում ա, պատահաբար պատահում են պատահականություններ, որոնք պատահար են ստեղծում: Վերջը լավ… կիսաջրիկոտ վիճակներով ուզում եմ հայտարարեմ, որ ինքս ինձ համար համոզվեցի թե ով ա էտ ԴՈՐԻԱՆԸ, ինքս ինձ համոզեցի, որ նա հենց ՆԱ-յա..ու… ասեմ մենակ, որ ՆԱ, եթե իմ կասկածները ճիշտ են, Շատ Հին գելերից ա… վաաաաաաաաաաայ, բայց եթե էտի ճիշտ ա… ԱՄՈԹ իրան:

Մի խոսքով էսօրվա պոստս համարեք ցինիկ մի բան: Ախր Վրդոն ճիշտ էր ելի ասում…

Սիրահարվել եմ…

Թե մեղքս միայն
Մեկ անգամ տեսած նուրբ ուրվագծիդ սիրահարվելն էր,
Թող գիժ համարեն չսիրողները…

Թե մեղքս միայն
Չգրկած գիրկդ մանկան ջերմությամբ փառաբանելն էր,
Թող գիժ համարեն սառնարյունները…

Թե մեղքս միայն
Ձեռքդ ձեռքիս մեջ նույնիսկ չսեղմած սեր խոստանալն էր,
Թող գիժ համարեն անհավատները…

Բայց “կույր” աչքերով
Իմ սիրող սիրտը քեզ նվիրելը թե մեղք համարես,
Այդժամ հիրավի ես կխենթանամ…

Էջեր: Նախ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Հաջ

Վճարված գովազդ ::